SELAM ALERJİSİ

Gazetelerde okumuşsunuzdur. Çağdaş Yaşamı Destekleme Derneği Yöneticileri, gazetelere verdikleri ilanlarla, kamuoyuna "Selamün Aleyküm" sözcüğünü kullanmamaya çağırıyor. Bu çağrıyı kime yapıyor? % 99'u müslüman olan millete...

Her kesimden vatandaşların büyük tepki gösterdiği ilanlarda, Osmanlıca "üç dilin karışımından oluşan, halktan kopuk, yapay bir dil" olarak tanımlanırken, "Halkımızı 'selamün aleyküm' diyenleri 'günaydın' la karşılayı, dilimize sahip çıkma çabasına katıkıda bulunya çağırıyoruz" denildi.

Peygamber Efendimiz (SAV) de bizlere bir çağrı yapıyor:

"İman etmedikçe cennete giremezsiniz. Birbirinizi sevmedikçe iman etmiş olmazsınız. İşlediğiniz takdirde birbirinizi seveceğiniz bir işe delalet edeyim mi? Aranızda selamı yayınız!" (1)

Tasada ve kıvançta ortak olmayı, günümüzün müşterek değerlere sahip öteki toplumları da aramaktadır. Peygamber Efendimiz bu duygu ortaklığını temin edecek yol olarak selamlaşmayı tavsiye etmektedir.

"İşlediğiniz takdirde birbirinizi seveceğiniz bir işe delalet edeyim mi? Aranızda selamı yayınız."

Bunun anlamı, "selamlaşamaz hale gelmeyin, köprüleri tamamen atmayın, kopmayın, aranıza aşılmaz maddi ya da doktriner manialar, sınırlar, duvarlar, şartlanmalar koymayın" demektir. Zira selam, birleşip kaynaşmanın ve sevişmenin en başta gelen işareti ve müslüman toplumun belirleyici özelliğidir.

"Selamün aleyküm" cümlesi dünyanın çeşitli ülkelerinde yaşayan bir buçuk milyarı aşan Müslüman arasında yüz yıllardan bu yana kullanılan ortak bir selamlaşma biçimidir. Yabancı bir ülkede müslümanların ortak şifresi "selamün aleyküm" dür. Yalnız Araplar değil, Amerikalı, Japon, Fransız Müslümamnlar da bu selamı kullanıyorlar. Çünkü Müslümanlar selamı yayarak birbirini seviyor, birbirini sevince de iman ediyorlar.

Çağdaş Yaşamı Destekleme Derneği'nin bu çağrısı "Müslüman mahallesinde salyangoz satmaya" benziyor. Biz kimsenin selamlaşmasına karışmıyoruz. İster günaydın, ister tünaydın, isten bonjur deyin. Ama bizim selamımıza karışmayın.

1. Müslim, İman 13; Tirmizi, Et'ime 45; İbn Mace, Mukaddime 9; Ahmed b. Hanbel, 1/165, 167.